"Królowa zbrodni" Andrew Wison

"Królowa zbrodni" Andrew Wison

Tytuł: Królowa zbrodni
Autor: Andrew Wilson
Liczba stron: 301
Ocena: 6/10

"Odłamki przynoszą szczęście, ale tylko archeologom."



Moja pierwsza próba przełamania się do czytania kryminałów zakończyła się średnio. W miarę spodobała mi się Królowa zbrodni aczkolwiek nie było to ani wielkie wow, ani też nie mam zamiaru zacząć czytać tego gatunku bez potrzeby.
Agatha Christie zaginęła na dziesięć dni. Do dziś nie wiadomo co się przez ten czas z nią działo. Nawet w swojej autobiografii zupełnie pominęła co się z nią wtedy działo, a teorii jest wiele. Andrew Wilson łączy prawdziwe fakty z wyobraźnią i tworzy niesamowitą historię w którą uwikłana jest nasza pisarka.
Kobieta, która traci rodzica, a także w pewnym stopniu męża może zrobić naprawdę wiele jako ta bardziej emocjonalna płeć. Ogarnięta jest cierpieniem i brakiem siły, ale wie, że ma dla kogo walczyć. Ten spokój próbuje zburzyć szalony lekarz, który aby dopiąć swego, jest w stanie posunąć się bardzo daleko. Jak odnajdzie się w sytuacji Agatha?
Przedstawione z perspektywy kilku osób działania, które miały miejsce przez te kilkanaście dni było ciekawsze, niż obserwowanie cały czas jednej postaci. Dodawało nam to informacji co dzieje się w danym czasie, a na końcu wiemy co z czego wynikło.
Brak realizmu i sztuczności relacji nie odczułam przez co książka była bardziej wiarygodna. Czytało się ją lekko. Podczas czytania nie mogłam się wczuć w bohaterkę co jakoś nie związało mnie z nią.
Nie było zbyt dużo opisowości miejsc, aczkolwiek potrafiłam wyobrazić sobie te dawne stroje i zachowania kobiet, wygląd poszczególnych miejsc i właśnie wtedy nachodzi mnie myśl, że czas znaleźć dzieła, gdzie wraca się do przeszłości.
Jeśli chodzi o wątki poboczne, to mimo że były one ciekawe i w sumie na faktach, to jednak mam mieszane uczucia co do nich. Z jednej strony nie ma takiego słodzenia i sztucznych happy end'ów, a z drugiej strony kobiety uwielbiają dobre zakończenia. Ubolewam nad niespełnioną miłością i nad tym, jak bardzo można kogoś skrzywdzić.
Nigdy nie czytałam żadnego dzieła Agathy Christie. Nie wiem czy brało się to z faktu zachwalania książek, co mnie odpycha w pewien sposób, czy może po prostu na fakt, że są to kryminały. Obowiązkowa lektura jest to na pewno dla fanów twórczości tej kobiety. Zachęcam do zapoznania.
Książka uzyskała prawa do ekranizacji

"Calder. Narodziny odwagi" - Mia Sheridan

"Calder. Narodziny odwagi" - Mia Sheridan

Tytuł: Calder. Narodziny odwagi
Autor: Mia Sheridan
Liczba stron: 369
Seria: Sign of Love (tom pierwszy)


"Piękna jak kwiat. Silna jak chwast."

Dostałam tę książkę na urodziny w zeszłym roku. Zapewne wielu z Was ma tak, że dostając książkę - której wcale się nie pragnęło - odstawia ją na półkę. Stoi tam do momentu, w którym apogeum znudzenia nie osiąga szczytu. Wtedy nagle wpada w nasze ręce. Nie jestem w tej kwestii wyjątkiem. Czytając Narodziny odwagi już po pierwszych stronach wprost nie mogłam się oderwać.
Miejsce w jakim żyje nasz bohater jest odłączone od reszty cywilizacji. Ludzie przebywają tam albo od urodzenia, albo przybywają z zewnątrz, aby móc zacząć żyć od nowa oddając się modlitwie ku bogom. Bez technologii i innych przedmiotów codziennego użytku. Nad całą społecznością czuwa Hector. Jednym z członków społeczności jest Calder, który zakochuje się w przyszłej żonie naszego guru.

Na początku myślałam, że może autorka przeniosła nas do epoki, gdzie faktycznie się tak żyło. Jednak, kiedy padło słowo "Coca-Cola", zdałam sobie sprawę, że to czasy teraźniejsze, a ludzie żyją w izolacji. Po zachowaniach mieszkańców i tego "przywódcy", pierwsze co wpadło mi na myśl, to sekta. Społeczność, która ma przeprane mózgi, nie zdaje sobie sprawy dokąd to wszystko zmierza.
Mamy oczywiście naszego bohatera, który zaczyna się wyłamywać i myśleć samodzielnie. Zaczyna łamać reguły, a największą z nich jest zakazana miłość do młodej dziewczyny, która obiecana jest przywódcy.
Mogłabym powiedzieć, że książka jest oryginalna, ale akcji umieszczonej w sektach było wiele. Różnicą pomiędzy innymi jest to, że ludzie nie są za bardzo świadomi tego, co dzieje się na zewnątrz, a przynajmniej ich większa część.
Wątek miłosny dość przewidywalny, aczkolwiek ciekawie opisany. Kilka razy zdarzyło mi się parsknąć śmiechem ze względu na dobór słów, które nie wiem czy miały takie znaczenie w oryginale, czy może po prostu tłumacze chcieli urozmaicić język. Było to w pewnym sensie zabawne, ale z drugiej strony trochę psuło wczuwanie się w sytuację.

Główne postacie polubiłam, jednak się z nimi nie utożsamiałam. Poboczne osoby i ich zachowana były irytujące. Przez taka różnorodność, która brała się z poziomu przepranego mózgu, cały czas następował zwrot akcji. Bardzo często nie wiedziałam jak zakończy coś się zakończy, a to sprawiło, że z większym zaciekawieniem śledziłam wątki poboczne.
Okładka nasuwała mi myśl,  że jest to jakiś słaby harleqin, ale nie ma tu tylko miłostek.
Przynależność do sekt jest częstym problemem ludzi, którzy do nich trafiają, a często i gęsto bezwiednie.
Do tego można odszukać odwagi. Odwagi do życia według własnych zasad, chęci poznawania wszystkiego, możliwość wyrażania swych uczuć i bezpieczeństwa. To wszystko czego człowiek chce, a tu tego brakowało. Niektórzy chcieli o to zawalczyć, bo wiedzieli, że człowiek jest stworzony do szczęścia.
Jest druga część i nie mogę się jej doczekać. Mam nadzieję, że okaże się równie dobra jak pierwsza.
Tymczasem zapraszam do zapoznania się z tą pozycją. Chętnie dowiem się co Was napędza do działania tak, a nie inaczej. Co daje Wam odwagę? :)/Fokeuek

"Niebo istnieje naprawdę" Todd Burpo oraz Lynn Vincent

"Niebo istnieje naprawdę" Todd Burpo oraz Lynn Vincent

Tytuł: Niebo istnieje naprawdę
Autor: Todd Burpo oraz Lynn Vincent
Ilość stron: 189
Moja ocena: 8/10 

- Colton, pamiętasz szpital?- zapytała Sonja
- Tak, pamiętam. To tam śpiewały mi anioły. 


Zanim dowiedziałam się o książce obejrzałam film, który został pokazany mi na lekcji religii. Spodobała mi się jego fabuła, tym bardziej, że był on oparty na faktach. Wiadomo jak to bywa z adaptacjami powieści na ekranie. Czasami coś może być przerysowane, przekoloryzowane. Dlatego postanowiłam zapoznać się z oryginalną wersją Niebo istnieje naprawdę.
Państwo Burpo to prosta chrześcijańska rodzina. Mimo że życie płatało im "figle", potrafili czerpać z niego jak najwięcej. Wszystko znowu wywraca się do góry nogami, gdy niespełna czteroletni Colton - syn Sonji i Todd'a - wyjawia, że podczas operacji wyszedł ze swojego ciała i znalazł się w... NIEBIE. Przed rodzicami stoi nie lada wyzwanie, by dowiedzieć się jak najwięcej szczegółów z tej "przygody" i dowieść czy przypadkiem nie jest to wytwór dziecięcej wyobraźni.
Jak już pisałam książka jest na podstawie prawdziwych wydarzeń. Autorem jest ojciec chłopca, który pragnął spisać niezwykłą historię swego małego synka. Zrealizował ten cel przy pomocy znanej autorki bestsellerów Lynn Vincent, która już kilkakrotnie miała okazję współpracować nad pisaniem powieści.
Utwór wywarł na mnie pozytywne wrażenie. Nie nudziłam się przy jego czytaniu. Mimo tego, że nie jest to obszerna lektura, było zawarte w niej wiele informacji, co wpływało na szybkie pochłanianie stron. Uczucia towarzyszące w tamtych wydarzeniach były pięknie odzwierciedlone. Pozwalało to na wczucie się w rolę bohaterów.
Polecam tą książkę osobom, które mają problem z wiarą. Tu nawet nie chodzi o wiarę w Boga, ale nawet w wiarę  w drugiego człowieka. Czasem wydaję się nam, że gdy ktoś nie jest w dojrzałym wieku, to nie ma nic istotnego do powiedzenia. Uważam, że bez względu na wiek należy słuchać innych, gdyż pokazuje to jakimi ideami się kieruje i jakie ma stanowisko na dany temat. Często osobom starszym wydaje się, że nie należy słuchać tego co mówią dzieci, ponieważ "Co oni mogą wiedzieć?". Są to głupie stereotypy, które chyba powoli się żegnają. Nie zapominajmy, że maluchy, które potrafią już mówić, są bardziej szczere od niejednego "seniora". Może nie zawsze w pozytywnym znaczeniu, ale ich niewinność wynagradza wszystko. One nie muszą się zastanawiać nad doborem słów, by coś przekazać  i żeby wszystko brzmiało jak należy.
Jest to świetna książka, która łamie słynne powiedzenie "dzieci i ryby głosu nie mają"
/Szalony Chomik
Winni. Holokaust i fałszowanie historii. - Dariusz Walusiak

Winni. Holokaust i fałszowanie historii. - Dariusz Walusiak

Tytuł: Winni. Holokaust i fałszowanie historii.
Autor: Dariusz Walusiak
Liczba stron: 448
Ocena: 8,5/10

Holocaust/Holokaust (gr. holokaustos - "całopalenie, ofiara całopalna") - ludobójstwo około 6 milionów europejskich Żydów oraz innych prześladowanych grup, dokonane w czasie II wojny światowej przez III Rzeszę i wspierane w różnych stopniu przez uzależnione od niej państwa sojusznicze.
Równocześnie z Zagładą Żydów, Niemcy dokonywali też ludobójstwa Romów oraz masowych mordów na etnicznych Polakach i radzieckich jeńcach wojennych. Morderstw i prześladowań dokonywano też na niepełnosprawnych fizycznie i intelektualnie, homoseksualistach, duchownych katolikach, protestanckich, Świadkach Jehowy, działaczach lewicy, komunistach oraz na członach wolnomularstwa. Łącznie w wyniku nazistowskich ludobójstw śmierć poniosło około 11 milionów osób.
~ Wikipedia


Pomimo tego, iż wydarzenia II wojny miały miejsce 72 lata temu wiele tajemnic nie zostało jeszcze odkrytych. Istnieje wiele wersji jednej historii. Jednak biorąc do ręki Winnych możemy być pewni rzeczowych i logicznych wyjaśnień.

Wielu z nas patrzy na historię tylko w białych i czarnych kolorach. Niestety, ale "to, co było" maluje się w odcieniach szarości. Ta książka udowadnia to w idealny sposób.
Ostatnio zbyt wielu ludzi skupia się na tej czarnej sferze. Naszemu narodowi zarzuca się, iż szliśmy ramię w ramię z nazistami. "Polskie obozy koncentracyjne" i tym podobne. Walusiak przy pomocy porządnej bibliografii obala te wszystkie pomówienia (bardzo mocno szanuję książki historyczne mające odpowiednie źródła). Pokazuje, jakie konsekwencje groziły Polakom za pomoc Żydom. Jednak nasi niezłomni rodacy nie czuli strachu, okazywali serce. Ciekawostką jest to, że najwięcej Sprawiedliwych wśród Narodów Świata stanowią Polacy. Autor porusza również inną tematykę związaną z fałszowaniem historii, jak na przykład AK-owców mających być antysemitami.
Autor zapoznaje nas również z genezą dojścia do władzy Adolfa Hitlera. Naprawdę, nie spodziewałam się, że był to tak skomplikowany proces.

Podsumowując. Książka jest warta przeczytania. Rzeczowa bibliografia, logiczne wyjaśnienia. Idealna pozycja, aby spojrzeć na historię z innej strony. Jestem zadowolona z lektury. Jedynym minusem jest swego rodzaju zbyt duży napływ informacji. Ilość stron zdecydowanie powinna zostac powiększona.

/Szczur
"Popiół i czerwień" Pyun Hye-Young

"Popiół i czerwień" Pyun Hye-Young

Tytuł: Popiół i czerwień
Autor: Pyun Hye-Young
Ilość stron: 207
Ocena: 8/10


Jeśli wygadasz sekret, to on wróci i trzeba będzie ponieść tego konsekwencje.

Jako osoba interesująca się kulturą azjatycką bardzo chętnie wzięłam do ręki egzemplarz książki koreańskiej autorki. Jest to chyba pierwszy raz, gdy spotykam prozę pisarza z Dalekiego Wschodu. Pozytywnie nastawiona ze względu odznaczeń literackich i wielu pochlebnych opinii, zaczęłam czytać.

Głównym bohaterem jest mężczyzna. Zostaje wyznaczony do wyjazdu i przeszkolenia w obcym kraju. Bez znajomości języka i innych ludzi wyrusza ku - jak mu się wydaje - wielkiej przygodzie.
Zostaje przetransportowany nie wiadomo gdzie, samotny.
Na początku gubiłam się w historii. Nie byłam pewna miejsca, ani nie miałam żadnych odczuć wobec głównego bohatera, który był nijaki i nie dawał czegoś osobistego, co mają inne książki, przez co możemy wczuć się "w niego", kibicować mu, czy zwyczajnie go nie lubić.
Po kilkunastu stronach zrozumiałam, że nie jest to typowa proza. Całość nie posiada konkretniejszego punktu zaczepienia niż fakt, że jest teraz i było kiedyś. Czytelnik do końca nie wie, gdzie się znajduje, ani jakimi prawami rządzi się otaczający książkowego bohatera harmider. Słowem - oryginalna pozycja bez typowego schematu.

Świat przedstawiony jest jednocześnie znany i obcy. Mamy tutaj mężczyznę, który dostał szansę wykazania się. Ciesząc się z losu na loterii został wyrzutkiem pośród kolegów z pracy.
Pierwsze co przyszło mi na myśl to Japonia, bo powszechnie jest uznawane, że ludzie tam są pracoholikami i często nie mają czasu na inne rzeczy. Reakcje społeczeństwa są raczej typowe dzisiaj i pewnie kiedyś też były. Każdy przecież chce godnie żyć i mimo iż wielu z nas się nie przyznaje, to jednak zawsze chcielibyśmy mieć więcej, niż na przykład współpracownik. To jest ta część znana, a ta obca, to miejsce do którego bohater wyruszył kojarzy się z bliżej nieokreśloną przyszłością... Choroby, smród, góry śmieci na ulicach, kombinezony ochronne, przestępczość i wyludnienie. Walka o przetrwanie. Bardzo łatwo było to sobie wyobrazić. Może, dlatego że jest wiele programów, które ukazują nam różne miejsca i niedaleką przyszłość, jeśli nie zadbamy o Matkę Ziemię.
Spojrzenie oczami Azjaty na różne sprawy może wydawać się banalne, jako coś niezbyt interesującego, jednak wiele razy dziwimy się widząc co robią na sąsiednim kontynencie. Patrząc na świat oczami bohatera możemy nabrać inny pogląd na niektóre sprawy.

Sens napisania tej książki każdy powinien zinterpretować na swój sposób. Czy to może zwykła historia, a może ma drugie dno? Okładka daje do myślenia, jednak wiele może się okazać podczas zapoznania z lekturą. :)
Zachęcam do czytania chociażby dlatego, że pochodzi z miejsca innego, niż Anglia czy Stany Zjednoczone. Jest to powiew świeżości na półki książkowe. :) Pozdrawiam.
/Foeuek

Pamiętnik nastolatki ~ Beata Andrzejczuk [seria Pamiętnik nastolatki]

Pamiętnik nastolatki ~ Beata Andrzejczuk [seria Pamiętnik nastolatki]

Tytuł: Pamiętnik nastolatki
Autor: Beata Andrzejczuk
Liczba stron: 279
(Nie zamierzam oceniać każdej części z osobna. Zrobię po prostu podsumowanie całej serii.)


Dlaczego nic nie jest takie proste jak kiedyś, gdy byłam dzieckiem? Wówczas czarne to było czarne, białe było białe. Nagle pojawia się cała paleta barw i na dodatek mieszają się ze sobą. Wielu odcieni nie potrafię nawet nazwać, choć je widzę. Niektóre podobają mi się bardziej, inne mniej, ale nie potrafię dokonać wyboru. Gubię się w tym...



Pamiętnik kojarzy się z czymś bardzo osobistym. To miejsce, gdzie zapisujemy  nasze tajemnice, problemy i żale, którymi nie chcemy dzielić się z nikim. Można powiedzieć, że jest to odzwierciedlenie nas samych, które ukrywamy przed światem. Książka o życiu Natalii z każdą stroną wciągała mnie coraz bardziej. Było warto!
Niewątpliwie wiek nastoletni to jednocześnie piękny, a z drugiej strony okropny okres pełen burzy hormonów. Ciężko przez niego przejść bez kłopotów czy jakichkolwiek wątpliwości. W tym czasie zaczynamy zawierać przyjaźnie, czuć motyle w brzuchu i doświadczać wielu rozczarowań jak i sukcesów.
Dziewczyna rozpoczęła gimnazjum. Od początku ma wiele wątpliwości dotyczących swojej przyszłości, a także nie jest pewna na kogo widok jej serce przyspiesza...

Pomimo moich wątpliwości co do wieku Natalii w odniesieniu do problemów z chłopakami, to zostały one rozwiane, ponieważ dojrzałość dziewczyny budzi do niej sympatię, przez co można już wybrać swojego męskiego faworyta. Niestety nie wybrałam żadnego i na pewno będę wyczekiwała ich dalszych postępowań. :)

Mimo że na początkowych kartach jest napisane, że nie jest to poradnik, to znalazłam w wielu słowach i sytuacjach sugestie, które myślę, że warto stosować w życiu codziennym. Biorąc pod uwagę, że wiele zachowań jest idealnie odwzorowanych z naszego życia, to myślę, że warto się zapoznać z tą pozycją. Nawet nie chodzi tutaj o porady, ale o pozytywne przesłanie. Nie mamy krzywdzić i odwzajemniać negatywnych uczuć. Mamy się jednoczyć. Nie jest to bezpośrednio powiedziane. Całość jest bardzo ciekawa i opisuje życie nastolatki, a jednak wszelkie moralności można wyczytać z opisu zachowań i przekazywania porad bliskich osób Natalii.
Książkę polecam przede wszystkim dziewczynom. Nawet jeśli nie lubicie czytać, to zapewniam, że na jesienne i zimowe dni, które się do nas zbliżają, będzie idealna. Dostała w końcu nagrody, a m.in od internautów. Bo kto rozumie nastolatkę lepiej niż inna nastolatka?
/Fokeuek
"Za wszelką cenę" Rafał Gierchatowski

"Za wszelką cenę" Rafał Gierchatowski

Tytuł: Za wszelką cenę
Autor: Rafał Gierchatowski
Ilość stron: 262
Moja ocena: 9/10

Życie jest jak surfing: w jednej chwili wskakujemy na pędzącą falę i, unosząc się na niej, mamy wrażenie, że cały świat leży u naszych stóp.

Wybierając tę pozycję kierowałam się głównie tytułem. Chciałam zrozumieć, co autor miał na myśli wybierając taką nazwę.
Rafałowi już los nie sprzyjał, kiedy przyszedł na świat. Zaatakował go gronkowiec złocisty, który narobił spustoszenia w organizmie. Udało się go pokonać, lecz bakteria zostawiła po sobie ślad, mianowicie dosyć mocne skrzywienie kręgosłupa. Co będzie czekało na kolejnych etapach życia naszego bohatera?

Lektura spodobała mi się z dwóch powodów. Pierwszym jest to, że opisana w książce historia opiera się na faktach. Lubię, jeśli dzieło literackie jest oparte na prawdziwych wydarzeniach. Pozwala mi to zagłębić się bardziej w treść i spojrzeć na nią z innej perspektywy.
Drugim czynnikiem budzącym sympatię jest postawa głównego bohatera. Jego światopogląd na dane sprawy dawał wiele razy do myślenia. Otworzył oczy na pewne aspekty, które na pozór wydawałyby się łatwym kawałkiem chleba do zgryzienia.
Jest to krótka powieść napisana łatwym językiem, co pozwoliło na to, że czytało się ją lekko i ze smakiem. Co jakiś czas pojawiała się fotografia, która również umilała zaznajomienie się z utworem.
Polecam przeczytać tę książkę osobom, którym brak motywacji do czegokolwiek. A dlaczego? Uważam, że historia skłoni do wielu refleksji. Czytelnik będzie mógł spojrzeć na świat ze swojej strony, a także ze strony bohatera. Porównać własne możliwości, by zrozumieć kto może łatwiej osiągnąć cel. Zdać sobie sprawę, że los wiele razy jest niesprawiedliwy, ale nie można na to patrzeć i mieć pretensje do całego świata, ponieważ nie tędy droga. Należy gonić za obranymi przez siebie celami, ponieważ jeśli nie spróbujemy, to nie dowiemy się jakie będą efekty. Nie wolno się poddawać w żadnej sytuacji, ponieważ z każdej jest jakieś wyjście, które raz odnajdziemy szybciej, a inne wolniej.
Gorąco zachęcam. Pozdrawiam!
/Szalony Chomik
"Chłopcy" - Jakub Ćwiek

"Chłopcy" - Jakub Ćwiek

Tytuł: Chłopcy
Autor: Jakub Ćwiek
Liczba stron: 320
Ocena: 8/10

Ale ksiądz Jan przyłożył palec do ust, uśmiechnął się smutno i powiedział:
- To nieprawda, że Bóg nie lubi Pottera, Małgosiu. W Kościele są jednak ludzie, jak biskupi, jak papież, których zadaniem jest wskazywanie właściwej drogi. W przypadku tak popularnych książek dla młodzieży powinni wyrazić swoje zdanie i to zrobili. Osobiście ubolewam, że ulegli mocy słowa "magia" i nie dostrzegli, że to tylko przebranie dla opowiastki o przyjaźni i walce dobra ze złem. Ale to dla nas lekcja, żebyśmy nie oceniali po pozorach, prawda?
- Czy tak samo jest ze "Zmierzchem"? - zapytała Weronika siedząca z Małgosią w jednej ławce.
- Nie - odparł ksiądz. - Akurat dla miłośników "Zmierzchu" Bóg planuje obecnie drugi potop, więc nie mów potem, że nie przestrzegałem.

Im później nauczysz się bać, ksiądz - Kruszyna dobył noża i rozejrzał się za jakimś patykiem - tym później dorośniesz.

(Musiałam dać te dwa cytaty, są wprost fenomenalne! :D)

O mojej przygodzie z prozą Jakuba Ćwieka wspominałam przy okazji recenzji "Kłamcy". Nie ma się co rozpisywać.

Czy znacie historię o Piotrusiu Panie? Wyprawa Wandy, Janka i Michasia do Nibylandii. Wróżka Dzwoneczek, zaginieni chłopcy. Groźny kapitan Hak. Zapewne każdy z Was zetknął się z tą historią w młodości. Czas pędzie nieubłaganie, jesteśmy coraz starsi. Czasami życie w Nibylandii wydaje się być najlepszym pomysłem.
A co, jeżeli powiem Wam, że zaginieni chłopacy i Dzwoneczek uciekli z tego "raju"? Że żyją w takiej rzeczywistości, w jakiej my egzystujemy na co dzień. Że Nibylandia tak naprawdę nie jest krainą pełną szczęścia...
Jeżeli już przetrawiliście pewne informacje - zapraszam do świata Chłopców, który rządzi się własnymi brutalnymi zasadami!


Jakub Ćwiek nie przestaje mnie zadziwiać. Fantazja, jaką dysponuje, nie ma granic. Oklepana i znana wszystkim opowieść? Nie w wydaniu tego człowieka. Tym razem zmiksował świat Synów Anarchii i Piotrusia Pana. Wyszła z tego fenomenalna opowieść, czy też raczej zbiór opowiadań (jak to najczęściej u Ćwieka bywa). Od zawsze podobał mi się język, jakim się posługuje. Opowieść w ćwiekowej wersji jest opowiadana w barze, przy dobrym piwie.
Język... Jak to na gang motocyklowy przystało - tytułowi "chłopacy" przeklinają. Zatrzymam się na chwile przy tym. W Polsce, niestety, zwykło się używać niektórych bluzg jako przecinków. Ćwiek wszystko wyważył. Każde wulgarne słowo na "k", "ch", "p" jest użyte w idealnym momencie.
Opowieść jest pisana z punktu typowo męskocentrycznego widzenia. Męscy mężczyźni w męskim świecie robią męskie rzeczy. Wychodzi na to, że Chłopcy nie są pozycją przeznaczoną dla kobiet. Otóż nie. Postać Dzwoneczka idealnie obrazuje kobiecy świat. Drogie Panie, nie będziecie samotne między taką ilością samców! :D Moim zdaniem była wróżka w przyjemny dla oka sposób ukazuje obraz matki. Dba o swoje pociechy... Stado pociech, że tak powiem.
Postacie są barwne, każda z innym charakterem. Postacie tytułowe są indywidualnościami, posiadająca zróżnicowane charaktery. Jednakże nie dotyczy to tylko ich, bo również bohaterowie są zbudowani na unikalnym schemacie. Nie wiem czemu, ale brakuje mi zwrócenia uwagi na Stalówkę. Polubiłam gościa.
Czy jest coś, do czego mogę się przyczepić? Tak, jest. Z jednej strony rozumiem, że autorowi chodziło właśnie o ukazanie nieśmiertelnego ducha młodości, ale w niektórych momentach książka jest zbyt dziecinna. Czasami wątpiłam, czy ten gang na pewno jest gangiem. Zdarzało się to rzadko, ale jednak dało się to odczuć.
Jeszcze częściej spotykałam się z odniesieniami do popkultury. Aby czytać tę książkę wypadałoby mieć chociaż minimalną wiedzę na ten temat. No i oczywiście używanie muzyki rockowej w opowieściach! Na końcu książki są piękne ilustracje ukazujące tytułowe postacie. Pojawiają się one również w czasie czytania. To wszystko tworzy niepowtarzalny klimat.
Cieplutko polecam. BANGARANG!

(Seria Chłopców jest już zakończona.)
https://www.youtube.com/watch?v=nCsnoBWywE8
/ Szczur
Naznaczona ~ P.C. Cast + Kristin Cast  [DOM NOCY]

Naznaczona ~ P.C. Cast + Kristin Cast [DOM NOCY]


Tytuł: Naznaczona
Autor: P. C. Cast + Kristin Cast
Liczba stron: 325
(ocena będzie podsumowaniem całej serii)


Zobaczyłam odbicie kogoś znajomego, a jednocześnie nieznajomego. To tak jak czasem zobaczy się w tłumie na ulicy kogoś, kogo na pewno się zna, można by przysiąc, że tak jest, ale nie sposób sobie przypomnieć, kto to jest. Teraz ja stałam się tym kimś - wyglądającą znajomo nieznajomą.


Ciekawa okładka i tytuł zachęciły mnie do zakupu tej książki. Była to jedna z niewielu pozycji, które przeczytałam od razu po zakupie. Liczyłam na coś magicznego, oryginalnego i pełnego ciekawych wydarzeń. Nie przeliczyłam się.
Zoey jest nastolatką, która w okresie pełnym burzy hormonów, presji rówieśników i problemów miłosnych, zostaje naznaczona. Dobrze wie, co to oznacza. Brak akceptacji ze strony rodziny skłania ją do ucieczki, aby zacząć uczęszczać do Domu Nocy. Tam, gdzie będzie mogła być sobą. Tam, gdzie inni ją zrozumieją. Tam, gdzie przejdzie przemianę. Czy tak faktycznie się stanie?
Przygody pełne magii i tajemniczości cieszą się ogromną popularnością. Jesteśmy bliżej Zoey, ponieważ jest człowiekiem. Jednak ani ona, ani my nie znamy drugiego świata. Poznajemy go razem.

Postacie są rozmaite. Bardzo pozytywne. Ćwiczyłam pamięć podczas czytania, aby zapamiętać kto jest kim. Mimo że na początku było ciężko, to na pewno w kolejnych częściach będzie to o wiele łatwiejsze.  Lekko nienaturalną rzeczą było szybkie zdobycie przyjaciół. Nasza bohaterka - można powiedzieć - zżyła się z ludźmi przez "kilkanaście kartek", jednak mogło wynikać to z innej mentalności uczniów.
Wątek miłosny składa się z trójkąta, jednak faworyta musicie wybrać sami, bo obaj są kompletnie różni. Śledzenie kolejnych spotkań stawało się czasami ważniejsze, niż wątek główny.
Magiczna historia z mrocznymi obrzędami znaczeniami dodawały klimatu. Jest to naprawdę ogromny plus.

Oczywiście nie obeszło się bez pakowania się w kłopoty przez naszą paczkę przyjaciół, ale to raczej było do przewidzenia. Podobnie jak fakt, że nasza bohaterka nie będzie tak zwykła jak pozostali. Pomimo tych dwóch faktów, to i tak polecam, bo zawsze warto dać szansę. Mam nadzieję, że dalej będziecie śledzić tę serię, ponieważ jest ona długa i sama chcę dowiedzieć się, czy warta jest przeczytania wszystkich części.

/ Fokeuek
"Tajemnica diabelskiego kręgu" - Anna Kańtoch

"Tajemnica diabelskiego kręgu" - Anna Kańtoch

Tytuł: Tajemnica diabelskiego kręgu
Autor: Anna Kańtoch
Liczba stron: 510
Ocena: 10/10

Gdy wyeliminuje się wszystko co niemożliwe, reszta musi być prawdą, choćby nawet wydawała się niewiarygodna.  ~ Sherlock Holmes

Może zacznę od tego, że Tajemnica diabelskiego kręgu stała na mojej półce kilka dobrych lat. Do zakupu zachęciła mnie okładka i tytuł. Ruszyłam ją jednak dopiero parę dni temu.
Akcja powieści rozgrywa się kilka lat po II wojnie światowej. W Polsce spadły z nieba anioły. Ludzie ukrywają je w swoich domach i żyją w strachu przed UB, czyli tajnymi służbami komunistów. Kiedy pewnego dnia Nina zostaje zaproszona przez skrzydlate istoty do klasztoru w Markotach zaczyna się przygoda jej życia, pełna niebezpieczeństw i zagadek.

Kto powiedział, że książki o nastolatkach są przewidywalne? Nieraz można spotkać się z typowym wątkiem i zakończeniem, którego się spodziewaliśmy. Tym razem jest inaczej. Wchodzimy w świat tak dobrze nam znany, a jednocześnie zupełnie obcy. Polska w zupełnie nowym wydaniu otoczona magią i wiarą.
Już od pierwszych stron spotykamy się z zasłoną niewiedzy, która nie pozwala nam odkryć dość istotnych faktów z wcześniejszych wydarzeń. To wzbudza ciekawość, przez co trudno się oderwać choćby na kilka chwil.
Opisy są na tyle szczegółowe i jednocześnie nie zanudzają, że można wczuć się w atmosferę i poczuć ten mroczny klimat otaczający miejsca i postacie, które poznajemy. Do zapamiętania jest wiele postaci, jednak każda jest na swój sposób wyjątkowa, przez co jest to bardzo łatwe.
Fabuła nie jest oklepana, ciężko zrozumieć kto jest kim i co z czego wynika. Wszystko jest zagmatwane. Odkrywanie tajemnic doprowadza do większej ilości pytań i nijak nie pomaga w zrozumieniu skutków wydarzeń dziejących się w klasztorze i jego okolicach. Lekki język, którym autorka prowadzi nas w jej świat zachwyca.

Jako osoba, która stara się szukać głębiej, znalazłam przesłanie, że nie wszyscy wyglądają na zewnątrz i wewnątrz tak samo. Możemy przywdziewać rozmaite stroje, jednak to nie odzwierciedla tego, kim jesteśmy naprawdę. Niby znane słowa, jednak przedstawione z zupełnie innej perspektywy.
Zachowania, przemyślenia i odczucia towarzyszące naszej bohaterce są według mnie realistyczne.
Szczerze to pochłonęłam to dzieło w trzy dni i myślę, że jest genialne. Nie mogę doczekać się drugiej części, ponieważ pierwsza zostawiła spory niedosyt. Mam nadzieję, że zdecydujecie się po nią sięgnąć. Naprawdę warto!/Fokeuek
Copyright © 2017 Recenzje na wygodzie , Blogger